लघुकथा: 'विश्वास'

https://sahityapost.com/aakhyan/short-story-aakhyan/143118/

लघुकथा: 'विश्वास'

✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरुष'
(काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ)
"अबदेखि म कहिल्यै हत्याहिंसा गर्ने छैन ! म पापी हुँ ! म अपराधी हुँ ! मैले गरेका पापको प्रायश्चित मैले गर्नैपर्छ !"
बकुल्लाको कुरा माछाहरूले कुरबाट कानथापेर सुने । बकुल्लो ठूलो ठूलो स्वरमा भन्दै थियो, "अरूलाई मारेर पनि के बाँच्नु, यो पोखरीमा भएका सबै माछाहरू ध्यानदिएर सुन !" माछाहरू बकुल्लाको कुरा कान थापेर सुन्न थाले ।
"अबदेखि म बरू नखाइ नखाइ, भोकभोकै मर्छु, तर यो पोखरीका एउटा पनि माछा खान्न, अब म आफ्नो पापको प्रयश्चित गर्न यहीँ पोखरीको डिलमा ध्यानमा बस्छु !" भोकले रन्थन्नीएको बकुल्लोले ठूलो ठूलो आवाजमा भन्यो ।
बकुल्लाको डरले एउटै डल्लो परेर आफ्नो कुरमा गुजुल्टीएका माछाहरूको खुसीको सिमा रहेन । उनीहरू स्वतन्त्र हुने भएपछी खुसीले गदगद भए ।
बाहिर बुकुल्लो एकखुट्टा उचालेर ध्यानमग्न थियो ।माछाहरू उन्मुक्त भएर पोखरीको छेउछेउसम्म पुगेर उफ्रन थाले, रमाउन थाले ।
केही बेर पछि भोको बकुल्लाले पोखरीबाट टपाटप माछा टिपेर आफ्नो पेट शान्त पार्यो ।
२०८० असोज १२
(काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ)
"अबदेखि म कहिल्यै हत्याहिंसा गर्ने छैन ! म पापी हुँ ! म अपराधी हुँ ! मैले गरेका पापको प्रायश्चित मैले गर्नैपर्छ !"
बकुल्लाको कुरा माछाहरूले कुरबाट कानथापेर सुने । बकुल्लो ठूलो ठूलो स्वरमा भन्दै थियो, "अरूलाई मारेर पनि के बाँच्नु, यो पोखरीमा भएका सबै माछाहरू ध्यानदिएर सुन !" माछाहरू बकुल्लाको कुरा कान थापेर सुन्न थाले ।
"अबदेखि म बरू नखाइ नखाइ, भोकभोकै मर्छु, तर यो पोखरीका एउटा पनि माछा खान्न, अब म आफ्नो पापको प्रयश्चित गर्न यहीँ पोखरीको डिलमा ध्यानमा बस्छु !" भोकले रन्थन्नीएको बकुल्लोले ठूलो ठूलो आवाजमा भन्यो ।
बकुल्लाको डरले एउटै डल्लो परेर आफ्नो कुरमा गुजुल्टीएका माछाहरूको खुसीको सिमा रहेन । उनीहरू स्वतन्त्र हुने भएपछी खुसीले गदगद भए ।
बाहिर बुकुल्लो एकखुट्टा उचालेर ध्यानमग्न थियो ।माछाहरू उन्मुक्त भएर पोखरीको छेउछेउसम्म पुगेर उफ्रन थाले, रमाउन थाले ।
केही बेर पछि भोको बकुल्लाले पोखरीबाट टपाटप माछा टिपेर आफ्नो पेट शान्त पार्यो ।
२०८० असोज १२

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

लघुकथा: 'संस्कार'

 सन्दर्भ: हजुरबाआमा दिवस-२०८१ लघुकथा: 'संस्कार'  ✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) "म धेरै चिन्तामा छु,के गर्ने होला ?" आफ्नी नन्दलाई भाउजु गुनासो गर्दै थिईन । नन्द केही नबोली भाउजुका कुरा एक टकले सुनेरमात्र बसिन् । भाउजु बिलौना पोख्दै थिईन्, " आफ्नो त भाग्य नै त्यस्तै हो कि !  एउटा हुर्केको छोरो पनि राक्षसजस्तो छ ! केही बोल्नै हुन्न झम्टेर आउँछ !" नन्दले प्रशङ्ग मोडिन्, अनि भाउजु छोरी चाही कस्ति छन् त, उनी पनि पढ्न गएकी होलिन, हैन ?" भाउजु पोलिईन, "खै के भन्नु नानी, उसको स्वभाव पनि त्यस्तै हो, जङ्गली स्वभाव ! घरमा नयाँ मान्छे आयो भने छेउमै नपर्ने ! दुबैजना उस्तै छन्, न बोल्ने ढङ्ग छ । न काममा सघाउछन्, आफ्नै सामान ठिक ठाउँमा राखे त हुन्थ्यो !" उनी थप्दै गईन, "अहिले त यस्ता छन्, पछि कस्ता होलान् ?" नन्दले सान्तवना दिईन्, चिन्ता नगर्नुस् न भाउजु, उमेर बढ्दै गएपछि सिक्दै जान्छन् नि !" "हुने विरूवाको चिल्लो पात, नहुने विरूवाको खस्रो पात ! यस्तै पाराले के होला र खै ? तपाईँका छोराछोरी कति असल...
Read more

लघुकथा: 'महत्त्वाकाङ्क्षा'

  लघुकथा : ' महत्त्वाकाङ्क्षा '  ✍️   ध्रुवराज   थापा  ' पुरूष ' ( काभ्रे ,  पनौती   ।   हाल :  कपन ,  काठमाडौँ   । ) मोबाईल :  ९८४१३४२९७२,  इमेल : dhrubaraj70@gmail.com " डाँडाघरे   साईँलीको   बिहे   भएछ   नि   थाहा   तपाईँले   केही   थाहा   पाउनु   भयो  ?"  श्रीमतीले   पतिलाई   जिज्ञासा   राखिन्   । " नचाहीने   कुरा  !  उसको   बाउ   मेरो   मिल्ने   साथी   हो   ।   बिहे   हो   भने   मलाई   थाहा   हुदैन  ?  छोरी   जसरी   पनि   विदेश   जान्छु   भनेर तम्सिएकी   छ   रे  !  कताको   बिहे   हुन्छ  ?"  शंकरले   अविश्वास   प्रकट   गरे   । उनले   प्रश्न   तेर्साए , "  बिहे   भएको   भए   को   सङ्ग   भएको   रहेछ   त  ?"   " ...
Read more