Dhruba Raj Thapa(ध्रुवराज थापा 'पुरूष')

लघुकथा :  जाडोको   ओखती ✍️   ध्रुवराज   थापा  ' पुरूष ' ( काभ्रे ,  पनौती ,  हाल :  कपन ,  काठमाडौँ   । " आत्थुथु ...!  यो   जाडोले   पनि   मार्ने   भयो   यार  !"  बिहान   आठबजे   सिरकभित्र   गुटुमुटु   पर्दै   मनिष   क्यानाडामा   रहेको   आफ्नो   साथीसङ्ग   भिडियो   कलमा   बात   मार्दै   थियो   । रमेशले   उताबाट   सोध्यो , " हो   र   त्यस्तो   जाडो   छ   अहिले   नेपालमा  ?  त्यही   जाडोको   खवर   सुनाउन   कल   गरेको   मलाई  ?"  ऊ   जिस्कियो   । " आम्मामा  ...!  तँ   यहाँ   भएको   भए   थाहा   पाउँथिस् ,  कस्तो   जाडो   छ   भनेर  !  उठेर   मुखधुन   जान   त   सकेको   छैन   ।तँ   चैँ   त्यहाँ के   गर्दैछस्   नि  ...

  लघुकथा : ' महत्त्वाकाङ्क्षा '  ✍️   ध्रुवराज   थापा  ' पुरूष ' ( काभ्रे ,  पनौती   ।   हाल :  कपन ,  काठमाडौँ   । ) मोबाईल :  ९८४१३४२९७२,  इमेल : dhrubaraj70@gmail.com " डाँडाघरे   साईँलीको   बिहे   भएछ   नि   थाहा   तपाईँले   केही   थाहा   पाउनु   भयो  ?"  श्रीमतीले   पतिलाई   जिज्ञासा   राखिन्   । " नचाहीने   कुरा  !  उसको   बाउ   मेरो   मिल्ने   साथी   हो   ।   बिहे   हो   भने   मलाई   थाहा   हुदैन  ?  छोरी   जसरी   पनि   विदेश   जान्छु   भनेर तम्सिएकी   छ   रे  !  कताको   बिहे   हुन्छ  ?"  शंकरले   अविश्वास   प्रकट   गरे   । उनले   प्रश्न   तेर्साए , "  बिहे   भएको   भए   को   सङ्ग   भएको   रहेछ   त  ?"   " ...

 सन्दर्भ: हजुरबाआमा दिवस-२०८१ लघुकथा: 'संस्कार'  ✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) "म धेरै चिन्तामा छु,के गर्ने होला ?" आफ्नी नन्दलाई भाउजु गुनासो गर्दै थिईन । नन्द केही नबोली भाउजुका कुरा एक टकले सुनेरमात्र बसिन् । भाउजु बिलौना पोख्दै थिईन्, " आफ्नो त भाग्य नै त्यस्तै हो कि !  एउटा हुर्केको छोरो पनि राक्षसजस्तो छ ! केही बोल्नै हुन्न झम्टेर आउँछ !" नन्दले प्रशङ्ग मोडिन्, अनि भाउजु छोरी चाही कस्ति छन् त, उनी पनि पढ्न गएकी होलिन, हैन ?" भाउजु पोलिईन, "खै के भन्नु नानी, उसको स्वभाव पनि त्यस्तै हो, जङ्गली स्वभाव ! घरमा नयाँ मान्छे आयो भने छेउमै नपर्ने ! दुबैजना उस्तै छन्, न बोल्ने ढङ्ग छ । न काममा सघाउछन्, आफ्नै सामान ठिक ठाउँमा राखे त हुन्थ्यो !" उनी थप्दै गईन, "अहिले त यस्ता छन्, पछि कस्ता होलान् ?" नन्दले सान्तवना दिईन्, चिन्ता नगर्नुस् न भाउजु, उमेर बढ्दै गएपछि सिक्दै जान्छन् नि !" "हुने विरूवाको चिल्लो पात, नहुने विरूवाको खस्रो पात ! यस्तै पाराले के होला र खै ? तपाईँका छोराछोरी कति असल...

  लघुकथा :  ज्याद्रो  ध्रुवराज थापा ' ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) "तपाईँ समय अगावै मर्दै हुनुहुन्छ ! तपाईँ खरानी बन्दै हुनुहुन्छ !" उसले हेर्यो ! टेलिभिजनमा धुम्रपान बिरूद्ध ठाडो विज्ञापन आईरहेको थियो । उसलाई पनि थाहा थियो ऊ सकिदै छ, किन कि उसका मुखमा लाखौँ चुरोटका ठुटा पसिसकेका थिए । ऊ जीर्ण  भै सकेको थियो । चुरोटकै यान्सरले उसको  पितालाई पनि खर्लप्प निलेको थियो । ऊ बारम्बार अब चुरोट खान्न भन्थ्यो, तर चुरोट उसको जीवन मरणको साथी बनिसकेको थियो । ऊ जुरूक्क उठ्यो, चुरोटको बट्टा समात्यो । बट्टामा छापिएको क्यान्सर लागेको डरलाग्दो तस्वीर हेर्यो । बट्टाबाट एउटा चुरोट निकाल्यो, ओल्टाई पल्टाई हेर्यो ।मन थाम्न सकेन । उसले चुरोट सल्कायो, लामो सर्को तान्यो र हावामा धुवाँ उडायो। कोठाभरी रूमलिएको धुवाँमा उसले आफ्नो सपना खोज्यो । २०८१ असार ३०

  लघुकथा: 'नौलो स्वाद' ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) नितान्त नौलो । अनौठो ! अचम्मै ! खोजेरै कतै नपाईने । एक हुल महिलालाई जुरूक्क उठ्न लगाईयो । उठेका जति सबैलाई सभापतिको दर्जा दिईयो । त्यसपछि त्यहाँ उपस्थित सबै पुरूषलाई उठ्न भनियो । उनीहरूले आदेशको पालन गरे । उनीहरू सबैलाई प्रमुख अतिथिको संज्ञा दिईयो । धर्म पत्नीले आफ्नो बाहुनको फोटोमा रूद्राक्षको माला पहिर्याईन । अगाडी लहरै उभिएकालाई छोरीहरूले अक्षताको टिका लगाईदिए । संस्कार अनुसार हात खालि नराखी दक्षिणा पनि दिए । कसैले सुसेली गाए, कसैले कविता गाए ! "आज हामी वरिष्ठ साहित्यकार त्यागीको स्मृति दिवस मनाउँदै छौँ" उद्घोषकले भने । मिति : २०८१ बैशाख १९

  लघुकथा: 'उपहास' ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) तामझाम, बाजागाजा र लावालश्करका बिचमा हुईँकिएर आएको एउटा गाडी टक्क रोकियो । गाडिबाट सुटेड बुटेड व्यक्ति ओर्लिए । प्रहरीको तैनाथी थियो, उनीहरूले स्यालुट ठोके । प्रहरी अधिकरीले दिएका फूलका गुच्छा समाउदै भिआईपीले हात मिलाए । प्रहरीले अनुरोध गरे, हजुर एकचोटी सलामीमा जाउँ कि !" उनको स्वीकारोक्तिको टाउको हल्लीयो । अलि पर चौरमा मखमलले लपेटीएको फरालिलो पिर्का नेता बोक्न तयार थियो । उनी सरासर आएर पिर्कामाथि उभिने बित्तिकै कमाण्डरले आदेश ओकले, "माननीय मन्त्रीलाई सलाम अर्पण गर्ला !" बोली भूईँमा खस्न नपाउँदै, बिगुल बज्यो, प्रहरी गारतले एक्कैसाथ बन्दुक माथि उठाए, सलामी चढाए । भिडबाट एक बयोबृद्धाले असन्तुष्टी पोखे, "कस्तो काल जमाना आयो, केही समयअघि प्रहरीको खोजीको सूचीमा रहेको त्यो अपराधीलाई अहिले प्रहरी आफैँ स्यालुट ठोक्दैछ !" मिति : २०८१/०१/१३