Dhruba Raj Thapa(ध्रुवराज थापा 'पुरूष')

 लघुकथा: 'पशुवध' ✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) पशु अधिकारकर्मीले बलीप्रथा विरोधको कार्यक्रमको आयोजना गरेका थिए। उनीहरू चाडबाडको बहाना बनाएर अबोध पशुहरूको बली चढाउन नहुने चेतना बाँड्दै थिए । "पशुहरूको पनि आफ्नो अधिकार हुन्छ । यातना दिएर पशुवध गर्नु महापाप हो । त्यसैले शाकाहारी बनौं, स्वस्थ रहौं !" उनीरूले उपस्थित भद्रभलाद्मीलाई, पर्चा बाँडे । फोटो पनि खिचाए । पत्रकार र आयोजकहरू आआफ्नो बाटो लागे ।  धेरै भोक लागेको हुनाले म पनि होटल खोज्दै थिएँ ।अलिपर खाजा होटल देखेर त्यतै लागें । खाजा खाईमात्र के सकेको थिएँ,  पल्लो होटलमा मानिसको हल्लिखल्ली सुनियो । के रहेछ भनेर नजिकै गएँ । पत्रकार क्यामेरा तेर्साएर केरकार गर्दै थिए, "अघि तपाईँहरूले पल्लो टोलमा पशुवध महापाप हो । शाकाहारी बन्नुपर्छ भनेको होईन ? फेरि यहाँ तपाईँहरू आफैँ चिकेन रोष्ट र मःम खाँदै हुनुहुन्छ त !" मिति: २०८० कार्तिक

 लघुकथा: 'सुगर फ्रि' ✍️ ध्रुवराज थापा  (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) "हाम्रो सरकारले देश र जनताको पक्षमा, गरिब दु:खीको पक्षमा महत्वपूर्ण काम गर्दै आएको छ।" नेता भाषणदिँदै कुर्लदै थिए । उनले थप्दै गए, "कृषि, उद्योग, शिक्षा र रोजगारीमा अहिले हाम्रो ध्यान केन्द्रित छ । तपाईँहरूका कुनै गुनासा छन् भने तपाईँहरूले यहाँ प्रष्ट राख्न सक्नुहुनेछ ।"   नेतालाई बिचमै रोक्दै एक सहभागीले प्रश्न तेर्स्याए, "नेताज्यू तपाईँका कुरा हामीले कसरी पत्याउने ? के तपाईँहरूले कृषकलाई चाहिएको समयमा रासायनिक मल उपलब्ध गराउन सक्नुभयो ? चाडबाड को समयमा बजारमा चिनीको हाहाकार छ । कालाबजारीसँग महँगोमा किन्नु परेकोछ । के अब जनताले चिनी पनि खान नपाउने हो ? हामीलाई यसको  उत्तर चाहियो नेता जी ?" नेताले मौकामा सोझा जनताको दिमाग भुटीहाले, "अहिले विश्वव्यापी रूपमा डायबिटिजको समस्या बढीरहेको छ, त्यसैले अब हामी नेपाललाई 'सुगर फ्रि' राष्ट्र बनाउन चाहन्छौँ ।" २०८० कार्तिक ३

  लघुकथा : ' संविधान   दिवस ' ✍️   ध्रुवराज   थापा  ' पुरूष ' ( काभ्रे ,  पनौती   ।   हाल :  कपन ,  काठमाडौँ   । ) कक्षामा   शिक्षकले   नेपालको   संविधानको   पाठ   पढाउदै   थिए   ।   संविधानका   विशेषता ,  मौलिक   हकको   वारेमा   जानकारी गराइसकेपछि   शिक्षकले   विद्यार्थीलाई   प्रश्न   सोधे   । शिक्षक :  संविधान   दिवस   भनेको   के   हो ,  थाहा   छ  ? विद्यार्थीः   किन   थाहा   नहुनु ,  थाहा   छ   सर   । शिक्षक :  ल   भन   त   के   हो  ? विद्यार्थी :  दिन   दाहाडै   सडकमा   मान्छे   काट्नेलाई   उन्मुक्ति   दिने   दिन   हो   सर  ! मिति :  २०८०   असोज   

  लघुकथा : ' पत्रुखाना ' ✍️   ध्रुवराज   थापा  ' पुरूष ' ( काभ्रे ,  पनौती   ।   हाल :  कपन ,  काठमाडौँ   । ) " मुखमा   के   हालेको   त्यस्तो  ?  तिमीलाई   थाहा   छैन   यहाँ   यस्तो   गर्न   पाईँदैन   भनेर  !  ऊ   फेरि   अर्कीले   मुखमा   ख्वाप्पै   हाली  !  कसरी   चुस्न   सकेकी   होली  !  ललिपप  !  ओई ,  नानी   तिमीहरू   यता   आउत  !"  विद्यालयकी   एकजना   कक्षा   शिक्षकले विद्यार्थीलाई   विद्यालय   हाताभित्र   थर्काउदै   थिईन्। " तिमीहरूलाई   कतिमात्र   भन्नु   चाउचाउ ,  चकलेट ,  ललिपप ,  बिस्कुट ,  चट्पटे ,  पानीपुरी ,  चुईँगम   जस्ता   खानेकुरा ' पत्रुखाना '  हुन् ,  विद्यालय   हाता   भित्र   यस्ता   खानेकुरा   खान   हुदैन   भनेको ...

 लघुकथा: 'टीका र जमरा' ✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) "होईन के पारा हो तेरो, टीका र जमरा नै भिरेर आएछ त यसले ! कुरा केहो ?" बुबाले अचम्म मान्दै सोधे ।  "स्कुलमा सर मिसले सबैलाई लगाईदिनु भएको !" छोराले उत्तर दियो । "कामछैन नौरङ्गी ढर्रा पारेरमात्र के गर्नु ?"  बुबा फत्फताउन थाले । "के भयो त किन कराउनु, त्यति लगाएर के भयो त ? उनीहरूलाई ब्यवहारिक ज्ञान दिएको रे क्या ! त्यही भएर जमरा यसरी राखिन्छ, टीका यसरी लगाईन्छ भनेर सिकाएको रे !" आमाले जवाफ दिईन् । बुबाको रिसको बारूद पड्क्यो, "हो यही भएर धर्म संस्कृतिको महत्त्व घट्दै गएको । जमरा राख्ने, टीका लगाउने बिधिविधान हुन्छ, शुभसाईत हुन्छ । स्कुलले संस्कृति सिकाएको हो कि विकृति सिकाएको ? पितृपक्षमा जमरा राख्ने, अनि टीका लगाउँने हो ? यस्तो कुरामा पनि खेलाँची गर्न हुन्छ ? दसैँमा घरघरमा जमरा राख्छन्, टीका लगाउँछन् । आफ्नोमा नगरे छिमेकबाट सिक्छन् ! यो सब संस्कृति मास्ने खेल हो !" बुढा कड्कीए । मिति: २०८० आश्विन २६  

लघुकथा: 'आदर्श' रचनाकाल : २०५१ साल ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) मानबहादुरलाई गाउँको भद्र भलादमी, परोपकारी, समाजसेवी आदिका रूपमा गाउँका मान्छेले मान्दै आएका थिए । दुईचार अक्षर पनि चिनेका र धन प्रशस्त भएकाले समाजमा उनको आफ्नै धाक, रवाफ र सम्मान थियो । मानबहादुरलाई 'नारी अधिकर र स्वतन्त्रता' विषयमा सम्बोधन गर्न एउटा कार्यक्रममा प्रमुख अतिथिको रूपमा निम्त्याइएको थियो । "नारी भनेकी हाम्री माता हुन्, सृष्टिकर्ता हु्न्, उनीहरूलाई हामीले सम्मन दिन जान्नुपर्छ । एउटी आमा शिक्षित भईन भने पूरै परिवार शिक्षित हुनसक्छ, तसर्थ हामीले उनीहरूलाई पुरूष सरह अधिकार र स्वतन्त्रता दिलाउने काममा दिलोज्यानले सहयोग गर्नुपर्छ ..." आदि इत्यादि प्रभावपूर्ण भाषण मानबहादुरले दिए । सभामा उपस्थित भद्रभलादमीहरू कानेखुसी गर्दै थिए । एकजनाले भने, "बुढाले त निकै तगडाको भाषण दिए ।" अर्को भन्दै थियो, "कति राम्रो भाषणशैली ! कति राम्रो उदाहरण !" यस्तै यस्तै मानबहादुरको निकै प्रशंसा भयो र बिचबिचमा खुब थपडी आयो । भाषण पछि मानबहादुर घर फर्किए...

 

  लघुकथा: 'पुरूषत्व' ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) शर्मिलाले आफ्नो श्रीमान प्रकाशलाई आदेश दिइन् "ओइ प्रकाश ल मलाई आज छिटो खाना चाहिन्छ है, ढिला नगरेस् नि फेरि, आज अफिस छिट्टै जानु छ ! अँ साच्ची पहिला एउटा मिठो कफी बनाएर ल्या त ! कस्तो कफी खाउँ खाउँ लाग्यो !" श्रीमतीको कुरा सुनेर प्रकाश रन्थनीयो । उसलाई दिउँसै रात परे झैँ लाग्यो । रिसले आँखै देखेन ।आफूलाई मान सम्मान राखेर आदरभावले बोल्ने श्रीमतीलाई आज एकाएक के भयो ? भन्ने लाग्यो । श्रीमतीको व्यवहारले उ अक्क न बक्क भयो । होस सम्हाल्यो । अर्को कोठामा गएर आँखा चिम्लेर चुपचाप बस्यो । " होईन के भयो हजुरलाई ? आज हजुरलाई मसङ्ग धेरै रिस उठ्यो होला हैन ? ल यो कफी खानुस् मन शान्त हुन्छ !" भन्दै श्रीमतीले टाउको मुसार्दा ऊ झसङ्ग भयो । "अघि तैँले मसँग किन त्यसरी तँ तँ र म म गरेर बोलिस ? तँलाई के भयो ?" श्रीमान जङ्गीए । श्रीमतीले नम्र भएर जवाफ दिईन्, "वर्षौंदेखि मलाई हजुरले त्यस्तै शब्द प्रयोग गर्नुहुन्छ, खोई म रिसाएकी छैन । आखिर हामी पनि त मान्छे नै हो । हजुरलाई त्यस...