लघुकथा: 'आदर्श'

 लघुकथा: 'आदर्श'

✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरूष'
(काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।)
मानबहादुरलाई गाउँको भद्र भलादमी, परोपकारी, समाजसेवी आदिका रूपमा गाउँका मान्छेले मान्दै आएका थिए । दुईचार अक्षर पनि चिनेका र धन प्रशस्त भएकाले समाजमा उनको आफ्नै धाम, रवाफ र सम्मान थियो ।
मानबहादुरलाई 'नारी अधिकर र स्वतन्त्रता' विषयमा सम्बोधन गर्न एउटा कार्यक्रममा प्रमुख अतिथिको रूपमा निम्त्याइएको थियो ।
"नारी भनेकी हाम्री माता हुन्, सृष्टिकर्ता हु्न्, उनीहरूलाई हामीले सम्मन दिन जान्नुपर्छ । एउटी आमा शिक्षित भईन भने पूरै परिवार शिक्षित हुनसक्छ, तसर्थ हामीले उनीहरूलाई पुरूष सरह अधिकार र स्वतन्त्रता दिलाउने काममा दिलोज्यानले सहयोग गर्नुपर्छ ..." आदि इत्यादि प्रभावपूर्ण भाषण मानबहादुरले दिए ।
सभामा उपस्थित भद्रभलादमीहरू कामेखुसी गर्दै एकजनाले भने, "बुढाले त निकै तगडाको भाषण दिए ।" अर्को भन्दै थियो, "कति राम्रो भाषणशैली ! कति राम्रो उदाहरण !" यस्तै यस्तै मानबहादुरको निकै प्रशंसा भयो र बिचबिचमा खुब थपडी आयो ।
भाषण पछि मानबहादुर घर फर्किए । चर्किएर भाषण दिएकोले उनलाई निकै थकाई लागेको थियो । उनले खुट्टा तेर्साए सदाझैँ उनकी श्रमतीले उनको जुत्ता र कोट खोलिदिईन । यत्तिकैमा घर बाहिर मानिसहरूको हल्लाखल्ला सुनियो । मानबहादुरले कान थापेर सुने । जुलुसले नारा लगाउँदै थियो । "बलात्कारी मानबहादुर... मूर्दावाद ! बलात्कारीलाई, ...सजाय दे !!"
(२०५२ सालमा 'पूर्वी-तारा'मा प्रकाशित लघुकथा)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

लघुकथा: 'संस्कार'

 सन्दर्भ: हजुरबाआमा दिवस-२०८१ लघुकथा: 'संस्कार'  ✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) "म धेरै चिन्तामा छु,के गर्ने होला ?" आफ्नी नन्दलाई भाउजु गुनासो गर्दै थिईन । नन्द केही नबोली भाउजुका कुरा एक टकले सुनेरमात्र बसिन् । भाउजु बिलौना पोख्दै थिईन्, " आफ्नो त भाग्य नै त्यस्तै हो कि !  एउटा हुर्केको छोरो पनि राक्षसजस्तो छ ! केही बोल्नै हुन्न झम्टेर आउँछ !" नन्दले प्रशङ्ग मोडिन्, अनि भाउजु छोरी चाही कस्ति छन् त, उनी पनि पढ्न गएकी होलिन, हैन ?" भाउजु पोलिईन, "खै के भन्नु नानी, उसको स्वभाव पनि त्यस्तै हो, जङ्गली स्वभाव ! घरमा नयाँ मान्छे आयो भने छेउमै नपर्ने ! दुबैजना उस्तै छन्, न बोल्ने ढङ्ग छ । न काममा सघाउछन्, आफ्नै सामान ठिक ठाउँमा राखे त हुन्थ्यो !" उनी थप्दै गईन, "अहिले त यस्ता छन्, पछि कस्ता होलान् ?" नन्दले सान्तवना दिईन्, चिन्ता नगर्नुस् न भाउजु, उमेर बढ्दै गएपछि सिक्दै जान्छन् नि !" "हुने विरूवाको चिल्लो पात, नहुने विरूवाको खस्रो पात ! यस्तै पाराले के होला र खै ? तपाईँका छोराछोरी कति असल...
Read more

लघुकथा: 'महत्त्वाकाङ्क्षा'

  लघुकथा : ' महत्त्वाकाङ्क्षा '  ✍️   ध्रुवराज   थापा  ' पुरूष ' ( काभ्रे ,  पनौती   ।   हाल :  कपन ,  काठमाडौँ   । ) मोबाईल :  ९८४१३४२९७२,  इमेल : dhrubaraj70@gmail.com " डाँडाघरे   साईँलीको   बिहे   भएछ   नि   थाहा   तपाईँले   केही   थाहा   पाउनु   भयो  ?"  श्रीमतीले   पतिलाई   जिज्ञासा   राखिन्   । " नचाहीने   कुरा  !  उसको   बाउ   मेरो   मिल्ने   साथी   हो   ।   बिहे   हो   भने   मलाई   थाहा   हुदैन  ?  छोरी   जसरी   पनि   विदेश   जान्छु   भनेर तम्सिएकी   छ   रे  !  कताको   बिहे   हुन्छ  ?"  शंकरले   अविश्वास   प्रकट   गरे   । उनले   प्रश्न   तेर्साए , "  बिहे   भएको   भए   को   सङ्ग   भएको   रहेछ   त  ?"   " ...
Read more