लघुकथा: 'सोमबारे अौंसी'

 लघुकथा: 'सोमबारे अौंसी'

✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरूष'
(काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।)
ब्रह्ममुहूर्त सुनसान । चारैतिर सन्नाटा । बेलाबेलामा भुस्याहा कुकुरको भुकाईले त्रासलाग्दो अवस्था ! यसैबिच सहरको एउटा चोकमा एउटी अधबैंसे महिला कसैलाई कुरीरहेकी छन् ।
"छ्या कस्तो ढिला गरेको होला ? यस्तो गर्ने मान्छे त होइन, आधा घण्टा ढिला भैसक्यो, कस्तो मान्छे हो ? विस्तारै फत्फताउदै थिइन ।
फाट्टफुट्ट मर्निङ्गवाक जाने मानिस देखिन थाले । उनलाई एक्लै उभिएको देखेर आश्चर्यमान्दै अगाडी बढ्दै थिए ।
राधा पनि साथीसँग मर्निङ्गवाक जाने गरेकी थिईन तर आज उनकी साथी यतिबेलासम्म आएकी थिईनन् ।
उनकी साथिको अलि बढी बोल्नुपर्ने, सबैकुरा उनलाई थाहा भएको जस्तो गर्नु पर्ने उनको बानी थियो । बोल्ने क्रममा बढी धक्कु लगाउँदा उनी कहिलेकाँही आफ्नै धोति खुस्केको पनि चाल पाउँदिन थिईन ।
प्रतिक्षाको घडी सकियो ।साथी हस्याङ् फस्याङ् गर्दै आईपुगिन् र भनिन्-"सरी यार आज अलिकति ढिलाभयो ।"
के को सरी नि अर्कालाई यस्तो अँध्यारोमा एक्लै कुराएर कम्ता डर लागेको होईन । अनि यत्रोबिधि ढिलाचाँही किन गरेको के भयो पहिला भन त ?" राधाले प्रश्न गरिन ।
साथिले उत्तर फर्काइन, "आज सोमबारे अौंसी कसैसँग नबोली नुहाउँछु भनेको बाथरूममा बुढा पस्नु भएको रहेछ ! बोलाउन मिलेन कुर्दाकुर्दा ढिला नस्कनुभयो । अनि हत्तपत्तकसैसँग नबोली नुहाएर हिँडिहालेको ! नपत्याए हेरन कपाल पनि चिसै छ !
राधाले मौकैमा ब्यङ्ग गरि हालिन, "त्यसोभए आजबाट हामीले तिम्रा पत्याईनसक्नुका बढीकुरा सुन्न नपर्ने भयो होईन त ?"
मितिः २०८० चैत्र २६ गते

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

लघुकथा: 'संस्कार'

 सन्दर्भ: हजुरबाआमा दिवस-२०८१ लघुकथा: 'संस्कार'  ✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) "म धेरै चिन्तामा छु,के गर्ने होला ?" आफ्नी नन्दलाई भाउजु गुनासो गर्दै थिईन । नन्द केही नबोली भाउजुका कुरा एक टकले सुनेरमात्र बसिन् । भाउजु बिलौना पोख्दै थिईन्, " आफ्नो त भाग्य नै त्यस्तै हो कि !  एउटा हुर्केको छोरो पनि राक्षसजस्तो छ ! केही बोल्नै हुन्न झम्टेर आउँछ !" नन्दले प्रशङ्ग मोडिन्, अनि भाउजु छोरी चाही कस्ति छन् त, उनी पनि पढ्न गएकी होलिन, हैन ?" भाउजु पोलिईन, "खै के भन्नु नानी, उसको स्वभाव पनि त्यस्तै हो, जङ्गली स्वभाव ! घरमा नयाँ मान्छे आयो भने छेउमै नपर्ने ! दुबैजना उस्तै छन्, न बोल्ने ढङ्ग छ । न काममा सघाउछन्, आफ्नै सामान ठिक ठाउँमा राखे त हुन्थ्यो !" उनी थप्दै गईन, "अहिले त यस्ता छन्, पछि कस्ता होलान् ?" नन्दले सान्तवना दिईन्, चिन्ता नगर्नुस् न भाउजु, उमेर बढ्दै गएपछि सिक्दै जान्छन् नि !" "हुने विरूवाको चिल्लो पात, नहुने विरूवाको खस्रो पात ! यस्तै पाराले के होला र खै ? तपाईँका छोराछोरी कति असल...
Read more

लघुकथा: 'महत्त्वाकाङ्क्षा'

  लघुकथा : ' महत्त्वाकाङ्क्षा '  ✍️   ध्रुवराज   थापा  ' पुरूष ' ( काभ्रे ,  पनौती   ।   हाल :  कपन ,  काठमाडौँ   । ) मोबाईल :  ९८४१३४२९७२,  इमेल : dhrubaraj70@gmail.com " डाँडाघरे   साईँलीको   बिहे   भएछ   नि   थाहा   तपाईँले   केही   थाहा   पाउनु   भयो  ?"  श्रीमतीले   पतिलाई   जिज्ञासा   राखिन्   । " नचाहीने   कुरा  !  उसको   बाउ   मेरो   मिल्ने   साथी   हो   ।   बिहे   हो   भने   मलाई   थाहा   हुदैन  ?  छोरी   जसरी   पनि   विदेश   जान्छु   भनेर तम्सिएकी   छ   रे  !  कताको   बिहे   हुन्छ  ?"  शंकरले   अविश्वास   प्रकट   गरे   । उनले   प्रश्न   तेर्साए , "  बिहे   भएको   भए   को   सङ्ग   भएको   रहेछ   त  ?"   " ...
Read more