लघुकथा: ट्राफिक

 

लघुकथा: ट्राफिक

✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरूष'

(काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।)

"तेरो ड्याडी बिजनेस म्यान भनेर खुब धक्कु लाउँथिस् त, हैन पो रहेछ ।"  कक्षा दशमा संगै पढ्ने हरिसले रियानलाईहोच्यायो । उनीहरू स्कुल बस कुरेर बसेका थिए ।

रियानले जवाफ फर्कायो, "तँ बौलाईस् कि के हो ? हाम्रो न्युरोडमा आफ्नै पसल छ ।कसले भन्यो तँलाई यस्तो कुरा ?" 

हरिसले निर्धक्क भन्यो, "कसले भन्नु नि मेरो आफ्नै अँखाले देखेको ! हिजो शनिवार म मम्मीसँग बजार गएको बेलामादेखेको ! तेरो ड्याडी ट्राफिक हो कि होईन ? ल नढाँटी भन् त !"

यसैबिच सँगै हिडेकी परिनाले हरिसलाई भनिन्, "रियानको चाँही होईन बरू तिम्रो बाबा चाँही ट्राफिक प्रहरीको जागीरगर्नुहुँदो रहेछ ! म पनि हिजो बाबासँग घुम्न निस्केको थिएँ तिम्रो बाबा ट्राफिक प्रहरीको पँहेलो ज्याकेट लगाएरगाडीलाई यताबाट उता जान निर्देशन दिँदै हुनुहुन्थ्यो, म स्वयंले देखेको !"

हरिसले प्रतिकार गर्यो, "हावा कुरा मेरो बाबा डाक्टर हो भनेर मैले अस्तिनै सबैलाई भनेको होईन बिर्स्यौ कि क्या हो ?"

रियानले यथार्थ पहिल्यायो, "एss ल मैले बल्ल कुरो बुझेँ हो उस्को बाबा र मेरो ङ्याडीले हिजो एकदिनको लागिट्रफिकको जागीर खानु भएको रहेछ !"

हरिस र परिना दुबैले आश्चर्य मान्दै सोधे, "कसरी ?"

रियानले जवाफ फर्कायो, "पक्कै वहाँहरू मापसे कारबाहीमा पर्नु भएछ !"

मिति : २०८१ /०२/१८