लघुकथा: 'सङ्कीर्ण'

 लघुकथा: 'सङ्कीर्ण'

✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरूष'
(काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।)
"आमा त्यो मान्छे किन हामीलाई देखेर भुतभुताउँदै फरक्क फर्केर गएको ?" छोरीले अचम्म मानेर सोधिन ।
"हामीले उसको बाटो काट्यौँ रे छोरी ! त्यही भएर हामीलाई गाली गर्दै हिँडेको ।" आमाले जबाफ दिईन् ।
"हामी हिँड्ने बाटो त्यो मान्छेको हो र आमा ?" छोरीले बालसुलभ प्रश्न गरिन् ।
आमाले छोरीलाई बुझाउने प्रयत्न गरिन्, "उस्को मात्र हैन नि, सबैको सझा हो ।"
यत्तिकैका आमाले छोरीलाई मसिनो स्वरमा भनिन् , "ए चुप लाग ऊ तीनजना मानिस आउँदैछन्, बरू हामी खुरूक्क बाटो पारी गैहालौँ खानेकुरा उता पाईन्छ कि ?" यति भन्दै पर्खालबाट हाम फालेर तल ओर्लिए अनि पारी गए । छोरी आमाको पछि लागिन् ।
"धत्तेरिका कालो बिरालोले एकाविहानै बाटो काट्यो !" भन्दै युवति टक्क रोकिईन् र फर्कन खोजिन् ।सँगै हिँडेका अर्का व्यक्तिले पनि त्यसै गरे ।
तेस्रो व्यक्तिले उनीहरूलाई सम्झाउँदै भने, "अहिलेको समयमा पनि त्यस्तो सङ्कुचित कुरा गर्ने ? केही हुदैन हिड्नुहोस्, उस्ले चाँही आफ्नो बाटो हिड्न नपाओस् त !" साथीहरूले त्यसोभए उसैलाई अघि लाग्न भने ।
"ल आउनुस मेरो पछि पछि, केही भए मलाई हुन्छ, तपाईँहरूलाई केही हुँदैन ।" भन्दै ऊ अघि लाग्यो, अरू पछिलागे ।
यो दृश्य कुनाबाट च्याईँ रहेकी सानी छोरीले फेरि आमासँग बालसुलभ जिज्ञासा राखिन्, "आमा किन हामीले उनीहरू हिँड्ने बाटो काट्नु हुदैन ? त्यो एजना दाई अगाडि हिँडेपछि सबै गए कसैलाई केही भएन त ! मलाई त त्यो दाईमात्र मान्छे वस्तो लाग्यो !"
"हो नि ! हामी कालो बिरालोले बाटो काट्यो भने उनीहरूलाई दशा लाग्छ रे ! उनीहरूले कतिपटक हाम्रो बाटो काटेका छन्, खै हामी केही भन्दैनौँ ?,
मिति: २०८१ जेठ ३

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

लघुकथा: 'संस्कार'

 सन्दर्भ: हजुरबाआमा दिवस-२०८१ लघुकथा: 'संस्कार'  ✍️ ध्रुवराज थापा 'पुरूष' (काभ्रे, पनौती । हाल: कपन, काठमाडौँ ।) "म धेरै चिन्तामा छु,के गर्ने होला ?" आफ्नी नन्दलाई भाउजु गुनासो गर्दै थिईन । नन्द केही नबोली भाउजुका कुरा एक टकले सुनेरमात्र बसिन् । भाउजु बिलौना पोख्दै थिईन्, " आफ्नो त भाग्य नै त्यस्तै हो कि !  एउटा हुर्केको छोरो पनि राक्षसजस्तो छ ! केही बोल्नै हुन्न झम्टेर आउँछ !" नन्दले प्रशङ्ग मोडिन्, अनि भाउजु छोरी चाही कस्ति छन् त, उनी पनि पढ्न गएकी होलिन, हैन ?" भाउजु पोलिईन, "खै के भन्नु नानी, उसको स्वभाव पनि त्यस्तै हो, जङ्गली स्वभाव ! घरमा नयाँ मान्छे आयो भने छेउमै नपर्ने ! दुबैजना उस्तै छन्, न बोल्ने ढङ्ग छ । न काममा सघाउछन्, आफ्नै सामान ठिक ठाउँमा राखे त हुन्थ्यो !" उनी थप्दै गईन, "अहिले त यस्ता छन्, पछि कस्ता होलान् ?" नन्दले सान्तवना दिईन्, चिन्ता नगर्नुस् न भाउजु, उमेर बढ्दै गएपछि सिक्दै जान्छन् नि !" "हुने विरूवाको चिल्लो पात, नहुने विरूवाको खस्रो पात ! यस्तै पाराले के होला र खै ? तपाईँका छोराछोरी कति असल...
Read more

लघुकथा: 'महत्त्वाकाङ्क्षा'

  लघुकथा : ' महत्त्वाकाङ्क्षा '  ✍️   ध्रुवराज   थापा  ' पुरूष ' ( काभ्रे ,  पनौती   ।   हाल :  कपन ,  काठमाडौँ   । ) मोबाईल :  ९८४१३४२९७२,  इमेल : dhrubaraj70@gmail.com " डाँडाघरे   साईँलीको   बिहे   भएछ   नि   थाहा   तपाईँले   केही   थाहा   पाउनु   भयो  ?"  श्रीमतीले   पतिलाई   जिज्ञासा   राखिन्   । " नचाहीने   कुरा  !  उसको   बाउ   मेरो   मिल्ने   साथी   हो   ।   बिहे   हो   भने   मलाई   थाहा   हुदैन  ?  छोरी   जसरी   पनि   विदेश   जान्छु   भनेर तम्सिएकी   छ   रे  !  कताको   बिहे   हुन्छ  ?"  शंकरले   अविश्वास   प्रकट   गरे   । उनले   प्रश्न   तेर्साए , "  बिहे   भएको   भए   को   सङ्ग   भएको   रहेछ   त  ?"   " ...
Read more